|
|
28.01.2008 01:12:13 / Erna
Jæja nú er nýtt ár gengið í garð og vil ég bara óska öllum Gleðilegs nýs árs. Ég var að fletta í gegnum gamlar myndir í dag og rakst á myndir af vinkonuhópnum frá chilli heima hjá Kristínu, það sem hún skreytti húsið og hafði alltaf svo mikið fyrir öllu, alltaf eitthvað dúllerí. Sakna þess;* En það er ótrúlegt hvað við stelpurnar höfum þroskast og breyst síðan þessar myndir voru teknar. Gleymi því aldrei hvað það var mikið hlegið þetta kvöld og hláturinn hennar Kristínar alltaf yfirtók hlátur annarra, yndislegur hlátur..hehe, svo sérstakur. Og einkahúmorinn með leyndarmálið í þvottavélinni, enginn skildi þetta, þetta kvöld var hreint út sagt æðislegt sem endaði með því að við stelpurnar gengum heim í snjónum með regnhlífar og í hverfinu bergmálaðu öskrin í Kristínu þar sem hún stóð í dyragættinni og kallaði á eftir okkur yfir hverfið, að það væri einsgott að hún myndi fá ídýfurnar endurgreiiddar einhverntímann.. hehe Eins og margir vita flutti ég austur á Egilsstaði síðasta haust með Eydísi Lilju vinkonu minni frá Fáskrúðsfirði og einnig vinkonu Kristínar. Það er ótrúlegt hvað margir vissu hver Kristín var, eða höfðu eitthvað gott heyrt um hana. Fær mann alltaf til að brosa. Er einmitt stödd á Egilsstöðum núna, svo það er skemmtilegt að rifja þetta upp.  En jáw, ég hef þetta ekki lengra að þessu sinni. -ErnaGuðrúnSt.
»
24.12.2007 11:04:54 / Erna
Við vitum öll að jólin vou algerlega tími Kristínar, í lok október mánaðar var hún farin að skottast um með jólasveinahúfuna og hreinlega skein af henni tilhlökkunin. Ég kíkti uppí kirkjugarð í gær ásamt Guðrúnu, Elvu og vini mínum að austan, og eflaust vorum við ekki sú einu, en leiðið var rosalega fallegt, Kristín á mjög marga góða að og verð ég bara að segja að mér hreinlega hlýnaði um hjartarætur þegar eg sá hvað leiðið var snyrtilegt og fallegt. En ég vil bara óska öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári ;* -ErnaGuðrún.
»
28.09.2007 00:36:23 / Erna
Halló elskurnar.. Í dag er liðið heilt ár síðan KristínEiðsdóttir lét líf sitt. Rosalega hefur tíminn liðið hratt miðað við hvað þetta hefur verið okkur erfiður tími. En stelpur mínar ég vil bara segja að þið eruð mér allt og eg sakna ykkar alveg í ræmur. Kem samt braðlega til reykjavíkur þannig eg hitti vonandi flestar. Reyni eins og eg get! En hér er ljóð eftir Miu sætu..;* Tár, rennur niður kinn, það brennur í sálinni.
Krjúpa, í grasinu hjá henni. Það er sól.
Engill, situr á grein laufguð blóm líta á krossinn.
Lífið?
Það fór. Eftir 16 ár og 27 daga.
|
Miriam Petra 1990- |
»
28.07.2007 13:10:19 / Erna
Ótrúlegt að það skuli virkilega vera liðnir 10 mánuðir síðan
Kristín fór frá okkur. Mér varð mjög hugsað til hennar um daginn
þegar ég heyrði þá umræðu að það ætti að vera reunion í árrgangnum
okkar úr Seljaskóla. Það var planið að fara í útilegu. Rifja upp
gamla tíma og skemmtilegheit. En seljaskólaárgangurinn er ekkert
eins, Kristín er ekki og það að hún skuli vera farin segir það bara
að hann mun aldrei vera samur, það er ekki hægt að halda reunion
finnst mér án þess að vinahópurinn minn sé þarna alllur, en því
miður þá forfallast Kristín ekki bara vegna ættarmóts eða vinnu eða
eitthvað álíka. Því ég veit að ef hún væri hérna í dag og við
stelpurnar værum að fara þá myndi hún gera hvað sem er til að reyna
að komast, það er því sárt að hugsa til þess að núna getur hún ekki
einu sinni reynt, hún bara verður með okkur í hjartanu. Kristín var
mikil félagsvera og reyndum því í sífellu að reyna að smala
stelpunum saman í að gera eitthvað, man suma daga þá vorum við
alveg að verða vangefnar á þeim, afheru þær nenntu aldrei að gera
neitt. Sögðum alltaf að á virkumdögum ættum við okkur lítið sem
ekkert líf og á helgunum ættum við því að njóta þess að eiga líf og
gera eitthvað, njóta þess að vera ekki í skólanum og geta gert hvað
sem er, en oftar en ekki beiluðu stelpurnar á okkur. En jújú
einstaka sinnum fengust þær til að gera eitthvað og gleðin sem
ríkti í hjarta okkar Kristínar var rosaleg, enda einar af þeim
skemmtilegustu minningum er þegar við Kristín náðum að smala saman
stelpunum og gerðum eitthvað heimskulegt.
Stelpur, hver man t.d. ekki eftir því þegar það var sungið
"kysst'ana" lagið úr litlu hafmeyjunni og ég varð vandræðalegri en
allt og þið bara hlóguð endalaust, eða þegar við láum heima hjá
miriam og Kristín las inná videocameruna blíðusögur og hló yfir því
hvaðp bróðir minn myndi hafa gaman af því. Eða þegar það var gengið
heim eitt kveldið frá Kristínu, með regnhlíf og hlegið og hlegið og
svo kallaði Kristín, "þið munið svo bara að borga mér fyrir
ídýfurnar". Allt svona had to be there moment sem eru mér mjööög
dýrmæt og eflaust fleirum.
Við eigum öll sem við þekktum Kristínu einhver skemmtileg
moment, frábærarar minningar og allar eru þær ljós í lífi okkar

Hérna eru nokkur myndbönd sem hafa verið gerð til minningar
Kristínar okkar.
http://youtube.com/watch?v=W0B-nojoGps
http://youtube.com/watch?v=GkfLlvwloUI
http://youtube.com/watch?v=xFNLaM3ambs
Hvíl í friði elsku Kristín mín ;*
-ErnaGuðrún
»
29.05.2007 16:20:46 / kristin-eids
Minnig um þig
Kristín
Já ég (Lydía) og
Kristín fórum á Grindarvíkurhátíðina fyrir held ég tvemur árum með
Rut og Eiði og gistum hjá Stínu og Geira. Svo um daginn þá fórum
við á barinn hans Geira sem hann átti og fengum okkur hamborgara og
franskar, svo þegar við vorum allveg að verða búnar með matinn þá
kom gamall og maður inn sem labbaði svona eins og kvasí módó, held
meiniséa að hann hafi verið með krippu á bakinu, og við áttum svo
ervitt með að hlæja ekki, en flissuðum og horðum hvor á aðra, svo
þegar við fórum út þá gátum við ekki hætt að hlæja, við láum
gjörsamlega í hláturskrampa út af greyið
manninum.
Svo um kvöldið þá
fór fullorðna fólkið að djamma og pummpuðu í dýnur og gerðu okkur
til áður en þau fóru, svo þegar þau löbbuðu yfir í hitt húsið þá
tókum við Kristín upp kíkirinn og byrjuðum að njósna um þau og
við sáum þau ennþá þagar þau voru komin inní húsið og gátum ekki
hætt að hlæja.
Jæja svo var þetta
orðið óspennandi eftir eithvern tíma og Kristín vildi gera eithvað
meira spennandi og dró mig með sér út, og við hlupum að húsinu og
földum okkur bak við steina og horfðum í kíkirinn og sáum allt
þarna inni 
Svo fórum við bara
inn, og vorum að busta tennurnar,og heyrðum eins og eithver var að
koma inn og okkur brá svo að við þutum ofaní baðið og settum
gardínurnar fyrir svo kom eithver kall inná baðið og byrjaði að
pissa og við tvær ofaní baðinu allveg að missa hláturinn útúr
okkur, svo prumpaði Kristín og hann hélt að það væri eithver að
banka á dyrnar og sagði ég er allveg að verða búinn hahaha og
gátum okki haldið í okkur mikið lengur, svo leið og hann fór út þá
stigum við uppúr baðinu og sprungum úr hlátri og læstum að okkur

Þetta var geðveikt gaman!

*Sakna þín svo*
Kv. Lydía Björk
»
27.04.2007 13:47:43 / Erna
»
02.02.2007 12:25:51 / Erna
20.janúar sl. var eg að gera tilbúna videocameruna mína fyrir
útskrift móður minnar og eiginlega við enda spólunnar er gamalt
myndband frá því í apríl. Sjálft myndbandið var alls ekki upp á
marga fiska en þó var eitthvað sem maður vildi halda í. Júúú
Kristín var á þessi myndbandi og maður hugsar bara ef maður eyðir
því þá fær maður ekkert í staðin maður er bara að tapa. Á
myndbandinu var Guðný að herma eftir sims fólki og Kristín hló og
hló og hló. Þessi líka sæti og smitandi hlátur. Jú einnig var
sögustund frá Kristínu..haha æj ég fellti alveg tár. Kristín var
svo yndisleg og það er mjög leiðinlegt að hún hafi þurft að fara
svona snemma. Rúmlega 4 mánuðir síðan hún fór, ég hreinlega trúi
þessu ekki. Hún var svo jákvæð. Ég man eftir því þegar hún var útí
Boston og ég spurði hana hvort hún héldi nokkuð að hún myndi deyja
þarna úti. Hún hló bara af mér og sagði að auðvitað myndi hún ekki
deyja, hún myndi koma heim og segja okkur allt frá Boston.
Stuttu seinna sagði hún svo að það væri allavegana það sem hún
vonaði. Hún hafði alltaf haft mikla trú á sér en þarna sá maður að
hún efaðist pínulítið. Það var þó alls ekki mikið og jú við óskum
þess öll að hún hefði komið heim og sagt okkur sögur.
Þeir fara víst fyrst sem Guð elskar mest!
-ErnaGuðrún-
»
22.12.2006 19:58:55 / Elsa
jæja þá nálgast jólin.. fyrstu jól án
Kristínar okkar.. jæja ég, Elva og Ásgeir kítum uppá leiðið
hjá englinum og fengum að setja litla grein á leiðið hennar,vona
að það sé í lagi fjölskyldunnar vegna.. Kristín leiðið þitt er
ekkert smá fallegt.. allar stytturnar og og jólakrossinn allveg
yndislegt.. það var líka búið að setja nokkrar
jólastyttur.. rosa fallegt..
jólin í ár verða erfið hjá mörgum okkar en ég vona aðþið reynið að
njóta þeirra..
við hugsum hlítt til þín engillinn okkar:**
Gleðileg Jól öll sömul
-Elsa María
»
27.11.2006 20:35:27 / kristin-eids
Elsku Kristín
mín..
Núna eru liðnir tveir
mánuðir síðan þú fórst frá okkur. Þvílíkur missir. Það líður ekki
sá dagur þar sem ég hugsa til þín, og ég veit að það gera allir
þinir vinir og fjölskylda líka. Ætlaði bara að kasta stuttri kveðju
til þin dúllan mín. Elska þig að eilífu og gleymi þér aldrei
:*
Þín vinkona
*Sigrún*
»
31.10.2006 18:45:57 / Erna
Elsku Kristín okkar...
Nú er liðinn rúmlega mánuður síðan
þú fórst okkur frá
og söknuðurinn er ólýsanlegur.
Ótrúlegt núna þegar akkurat jólaauglýsingarnar útum allt
og verslanirnar að byrja jólin
að við sjáum þig ekki skoppast um útum allt
með jólahúfuna þína... 
En ástin mín ég vona að þú hafir það gott þarna hinumegin ;**
-ErnaGuðrún-
»
31.10.2006 18:44:14 / Erna
Elsku Kristín okkar...
Nú er liðinn rúmlega mánuður síðan
þú fórst okkur frá
og söknuðurinn er ólýsanlegur.
Ótrúlegt núna þegar akkurat jólaauglýsingarnar útum allt
og verslanirnar að byrja jólin
að við sjáum þig ekki skoppast um útum allt
með jólahúfuna þína... 
En ástin mín ég vona að þú hafir það gott þarna hinumegin ;**
-ErnaGuðrún-
»
07.10.2006 10:31:37 / Erna
Kristín Eiðsdóttir var
jarðsungin í gær, 6. október. Jarðaförin fór fram í Seljakirkju
og gekk hún vel. Mætingin var mjög góð. Erfðidrykkjan var svo
haldin í safnaðarheimilinu í kirkjunni að lokinni athöfn.
Kristín okkar Eiðsdóttir var jörðuð í
Gufuneskirkjugarði.
Það er gott að hugsa til
þess hve margir elskuðu Kristínu en þeir fara víst fyrst sem Guð
elskar mest og fáum við engu um það ráðið.
Fleiri minningagreinar fara
nú bráðlega að koma hérna inná býst ég við. Nóg af þeim voru í
Morgunblaðinu í gær, eða um ein og hálf bls. Fleiri minningagreinar
bíða svo birtingar á næstu dögum í mogganum.
»
03.10.2006 17:04:20 / Erna
Elsku Kristín
Útför þín verður á föstudaginn nk. kl. 13:00 í kirkjunni þinni. Það
verður rosalega erfitt að þurfa að kveðja þig þar sem mér finnst
það ennþá vera svo óraunverulegt að þú sért farin.
Þú varst alltaf svo hress og kát og æðisleg. Þetta er alveg
hræðilegt ástand.
Get ekki ímyndað mér hvernig fjölskyldu þinni líður og ég hef ekki
einu sinni kjark til að tala við þau. Mér finnst ég einfaldlega
ekkert geta sagt.
Við stelpurnar ætlum að hittast í kveld, það mun vera geðveikt
skrítið að hafa þig ekki þarna hjá okkur. En jú við munum þó tala
um hve frábær þú varst og æðisleg...Fékkst okkur alltaf til að
brosa 
Veistu ef ég bara fengi að sjá þig einu sinni enn...
Sakna þín mestast
-Erna
»
28.09.2006 23:38:30 / kristin-eids
Vil bara þakka ykkur stuðninginn og fyrir mætinguna í
þessa fallegu athöfn í Seljakirkju.
Þakka ykkur líka fyrir allar samúðarkveðjurnar því hver og
ein hjálpar manni að byggja upp bata gegn sorginni sem yfirgnæfir
allt í lífi manns núna.
Setti ræðuna mína inn á Minningargreinar - fyrir þá sem
hafa áhuga að lesa hana, en ég breytti henni samt örlítið í
flutningnum.
Ég
hef ákveðið að frumritið eigi enginn betur skilið er foreldrar
Kristínar og fjölskylda sem þurfa á öllum okkar stuðningi að
halda.
Fyrir hönd vina hennar,
þakka ég ykkur fyrir stuðninginn.
Miriam Petra Ómarsdóttir
Þeim sem langar
að setja inn minningagrein hér inná eða eitthvað endilega hafiði
bara samband við okkur.
»
27.09.2006 21:33:16 / kristin-eids
†Kristín Eiðsdóttir - F. 30.ágúst´90 D.
27.september´06†

Já þessi elskulega stelpa lést í dag á sjúkrahúsinu í boston.
Kirstín var búin að vera haldin sofandi frá því hún fór í
hjartaaðgerðina fimmtudaginn síðast liðinn. Kirstín var aðeins 16
ára og er synd að hún skuli hafa þurft að kveðja okkur svona
fljótt...
†hvíldu í friði elsku Kristím mín†

æjj Kristín því þurfturu að kveðja okkur svona fljótt... ég gat
ekki trúað því þegar Erna hringdi í mig í dag og tilkynnti mér
þessar fréttir.. röddin titraði og þessi orð flæddu út "Kristín
lést í dag" ég vildi ekki trúa þessu en jú.. þetta var satt.. tárin
tóku að streyma og ég gat ekki hugsað útí það að ég myndi aldrei fá
að sjá þig aftur.. og nú sit ég með tárin í augunum og get ekki
hætt að hugsa um þig..eitt er víst að ég mun aldrei gleyma þér
elsku Kristín og á meðan við munum eftir þér lifiru nátturulega
alltaf á ákveðinn hátt.. ég mun alltaf elska þig Kristín:** sakna
þín svo sárt:**
-Elsa
»
Síður: 1 2
|
|